САДРИДДИН АЙНӢ (1878–1954)…

#ДОНИСТАН ХУБ АСТ!
САДРИДДИН АЙНӢ (1878–1954)

Садриддин Сайидмуродзода Айнӣ — нависанда, шоир, олим, адабиётшинос ва маорифпарвари тоҷик, асосгузори адабиёти муосири тоҷик ва нахустин Президенти Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.

Қаҳрамони Тоҷикистон

– Санаи таваллуд: 15 апрели соли 1878.
– Зодгоҳ: деҳаи Соктаре, ноҳияи Ғиждувон, аморати Бухоро.
– Санаи вафот: 15 июли соли 1954.
– Маҳалли вафот: шаҳри Душанбе.
– Синну сол: 76 сол.
– Соли интихоби академик: 1951.
– Вазифа: нахустин Президенти Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон (1951–1954).
– Соли гирифтани унвони Қаҳрамони Тоҷикистон: 1997.

Асарҳои машҳур:

1. «Ёддоштҳо»
2. «Дохунда»
3. «Ғуломон»
4. «Одина»
5. «Ҷаллодони Бухоро»
6. «Марги судхӯр»
7. «Мактаби кӯҳна»
8. «Намунаи адабиёти тоҷик»

Аҳамияти таърихӣ: Садриддин Айнӣ дар ташаккули адабиёти муосири тоҷик, рушди забони адабӣ, илму маориф ва худшиносии миллӣ саҳми бузург гузоштааст. Осори ӯ ба забонҳои гуногуни ҷаҳон тарҷума шудаанд.